سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
381
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
كند بخلاف مسئله در اينجا كه بر مادر واجب است عين شير را به بچه بخوراند از اينرو نمىتواند در مقابل آن عوض دريافت كند اگر چه نفس عمل و گذاردن پستان در دهان طفل و رساندن شير به او بر وى واجب نيست . شارح ( ره ) مىفرماين : بنابراين قول بايد بگوئيم اگر چه ايصال و رساندن شير به دهان طفل بر مادر واجب نيست ولى چون بذل عين شير و خورانيدن آن بطفل مستلزم گذاردن پستان بر دهان و رساندن شير بكودك است لاجرم اين عمل واجب شده و در مقابل آن نيز نبايد بتواند اجرت بگيرد . پس از آن مىفرماين : و چه بسا در برخى از كلمات آمده كه اين مطلب قابل قبول نيست كه بگوئيم كودك بدون تناول لباء حيات و زندگانيش ادامه پيدا نمىكند و بدين ترتيب مىتوان گفت كه خوراندن اين شير به طفل بر مادر واجب نيست و وقتى واجب نشد گرفتن اجرت در قبالش اشكالى ندارد . و مرحوم علامه در كتاب قواعد بطور قطع و جزم فرموده طفل بدون لباء نمىتواند زندگى كند و در صورت عدم تغذيه از آن حياتش مختل مىگردد . ولى برخى ديگر اين امر را مقيّد بغالب كرده و فرمودهاند : غالبا اطفال بدون خوردن اين شير زنده نمىمانند . و اين تعبير از نظر ما اولى و شايستهترين عبارات مىباشد .